
Projekt „Jak rozpracować dziewiętnastowieczny sztambuch?” – czyli o naszej współpracy współpracy z Pracownią Genetyki Tekstu i Transkrypcji Cyfrowych –
Zakończyły się właśnie zajęcia „Jak rozpracować XIX-wieczny sztambuch” – wyjątkowy, interdyscyplinarny projekt realizowany wspólnie przez Pracownię Muzykologii Cyfrowej Instytutu Muzykologii UWr i Pracownię Genetyki Tekstu i Transkrypcji Cyfrowych Instytutu Filologii Polskiej. Projekt prowadzili: dr Grzegorz Joachimiak (WNHiP) i prof. Agnieszka Kuniczuk (WF). Został on zrealizowany w ramach programu Inicjatyw Edukacyjnych ze środków Rektora ds. nauczania dra hab. Łukasza Machaja, prof. UWr. W projekcie uczestniczyli studenci i doktoranci muzykologii i filologii polskiej UWr. Z muzykologów byli to: mgr Marianna Siatkowska (PMC), p. Lalita Czekanowska, p. Antoni Szpakowski.
Celem przedsięwzięcia była analiza XIX-wiecznego sztambucha jako złożonego obiektu kultury – zarówno tekstowego, jak i muzycznego. W ramach prac uczestnicy zajmowali się identyfikacją, interpretacją i kontekstualizacją wpisów, obejmujących m.in. utwory literackie, dedykacje oraz materiały muzyczne.
Szczególny wkład muzykologii koncentrował się na badaniu rękopiśmiennych pamiątek muzycznych zawartych w sztambuchu. Analizie poddano repertuar muzyczny obecny w źródle, jego funkcje społeczne oraz znaczenie w kontekście praktyk salonowych i kultury pamięci XIX wieku. Prace te pozwoliły ukazać sztambuch nie tylko jako zbiór tekstów, lecz także jako świadectwo praktyk muzycznych i relacji społecznych, w których muzyka pełniła istotną rolę.
Efektem projektu było wypracowanie metod analizy źródeł o charakterze interdyscyplinarnym, łączących narzędzia humanistyki cyfrowej z tradycyjnymi metodami badań muzykologicznych i literaturoznawczych. Dodatkowym efektem było też wspólne wystąpienia uczestników na I Ogólnopolskim Doktorancko-Studenckim Forum Literaturoznawczym (udział wzięły: Marianna Siatkowska, Kinga Kępa, Wiktoria Wojciechowska i Karolina Skrzypczak). Serdecznie dziękujemy za współpracę i liczymy na więcej! 🙂
